Chevrolet Cruze 2.0 VCDi 150 CV, test (Część II)

Oto druga część testu Chevroleta Cruze, wyposażonego w turbodiesla o mocy 150 CV. O tym silniku 2.0 VCDi o mocy 150 CV połączonym z pięciobiegową manualną skrzynią biegów już pisaliśmy w pierwszej części testu, a teraz czas zająć się designem Cruze’a oraz jego wnętrzem.

W tej drugiej części testu najbardziej wyróżnia się Cruze, ponieważ udało się stworzyć pojazd o atrakcyjnym wyglądzie, odbiegającym od legendarnych stylistyk z czasów Daewoo, z dobrze wykonanym wnętrzem, oferującym wystarczająco dużo miejsca oraz obszerny bagażnik. Zaskakuje także wnętrze Cruze’a, które charakteryzuje się wyraźnie wyższą jakością (w porównaniu z Nubirą) oraz designem, którego dotąd nie widzieliśmy w modelach Chevroleta.

Design zewnętrzny

Jak już wspominałem, Cruze jest pierwszym modelem tej marki zbudowanym na globalnej platformie, przeznaczonym na sprzedaż na trzech kontynentach. To średniej wielkości sedan o dużych rozmiarach, mający 4,6 metra długości, a projektanci postarali się nadać mu sportowy charakter i przede wszystkim osobowość. Z przodu znajduje się duży logotyp Chevroleta (obecny w nowych modelach marki) oraz wydłużone reflektory, które podkreślają sportowy wygląd.

Patrząc na Cruze’a z boku, widzimy wyraźną linię nadwozia biegnącą wzdłuż całego boku pojazdu oraz szerokie nadkola. Tył zachowuje bardziej tradycyjny wygląd, z okrągłymi lampami podobnymi do tych w Epice. Nasz egzemplarz miał najbogatsze wyposażenie, LT, a więc felgi 17-calowe, podczas gdy standardowo montowane są 16-calowe, w zupełności wystarczające dla tego sedana.

Z drugiej strony nasz model był wyposażony w opony Kumho o rozmiarze 225/50 R17, które, choć koreańskiego pochodzenia, nie były idealne dla tego sedana, a tym bardziej dla silnika o mocy 150 CV. Marka Kumho słynie z niskich cen, ale osobiście uważam, że przyczepność na mokrej nawierzchni nie jest zbyt dobra, a przy nieco mocniejszych silnikach pogarsza to osiągi samochodu.

Design wnętrza, przestronność i jakość materiałów

Wchodząc do wnętrza tego Chevroleta, pierwsze, co rzuca się w oczy, to centralna konsola o nowoczesnym designie, która odbiega od tego, co widzieliśmy w innych modelach marki. Radio jest zintegrowane z konsolą, a nasz egzemplarz był wyposażony w zmieniarkę na 6 płyt CD i odtwarzacz MP3 (wyposażenie standardowe w wersji LT).

Wykończenie zyskuje znacznie na jakości, choć wciąż sporo jest tworzywa sztucznego, to jednak dorównuje kompaktom z tego segmentu i znacznie odbiega od tego, czym był Nubira. Pokrętła klimatyzacji, radia czy ogólnie przyciski mają przyjemne w dotyku wykończenie, o czym świadczy fakt, że wiele z nich współdzieli się z Opel (kierownica, przełączniki świateł itp.).

Niemal wszystkie przełączniki mamy pod ręką, kierownica ma także funkcje tempomatu i sterowania audio. Jedynie pokrętła klimatyzacji znajdują się nieco dalej. Zegary (z trzema tarczami o sportowym charakterze, które przypominają mi Insignię) są wyposażone w wewnętrzny wyświetlacz pokazujący informacje z komputera pokładowego (średnia prędkość, zużycie, zasięg…), którym można sterować z dźwigni kierunkowskazów i wycieraczek.

Po zajęciu miejsca za kierownicą czujemy się wygodnie, dobra jest pozycja za kierownicą, a fotele są wygodne i dobrze trzymają boczne. Widoczność jest dobra, z wyjątkiem bocznej, ponieważ gruby słupek środkowy nie pomaga. W naszym przypadku fotele były skórzane — to dodatek obejmujący skórzaną tapicerkę i podgrzewanie foteli. Choć dodaje Cruze’owi elegancji, jest to dodatek raczej zbędny.

Z kolei tylna kanapa oferuje sporo miejsca dla dwóch pasażerów, którzy podróżują komfortowo (a nawet trzech, choć wtedy już ciasno), ma dobrą wysokość nad głową i wystarczająco miejsca na nogi. Do poprawy jest brak nawiewów dla pasażerów z tyłu. W dzisiejszych czasach to niezbędny element, zwłaszcza w sedanie tego typu, tym bardziej że są gniazda 12 V, a nie nawiewy.

Kolejnym atutem Cruze’a są schowki, ponieważ jest ich całkiem sporo w kabinie: od schowka na okulary, przez schowek w górnej części centralnej konsoli (bardzo praktyczne położenie), małą schowkę pod kierownicą, uchwyty na napoje w tunelu środkowym, po dość duże kieszenie w drzwiach, w których można zmieścić swoje rzeczy.

Schowek w desce rozdzielczej jest raczej mały, ale pozostałe schowki w dużej mierze to rekompensują. Nawet po stronie pasażera jest coś w rodzaju kieszeni przyklejonej do tunelu środkowego, na dodatkowe drobiazgi, a na koniec mamy także schowek w centralnym podłokietniku (gdzie znajduje się wejście aux i, w wersji z tą opcją, USB). Szczególnie podobało mi się rozmieszczenie schowków — jak na sedana średniej klasy jest ich sporo i są bardzo praktyczne.

Na koniec pozostaje bagażnik, o pojemności 450 litrów, bardzo dobrego rozmiaru, który pozwala z niego w pełni korzystać, ponieważ ma regularny kształt. Pod podłogą bagażnika znajduje się koło zapasowe, pełnowymiarowe, co cieszy, zwłaszcza że obecnie modne są zestawy naprawcze i koła dojazdowe, które niewiele pomagają w przypadku poważnego przebicia.

Ogólnie rzecz biorąc, przestrzeń wewnętrzna jest mocną stroną Chevroleta Cruze, zarówno miejsce z przodu, z tyłu, jak i sam bagażnik. Po przeglądzie wnętrza i designu pozostaje nam w trzeciej części omówić wyposażenie i ceny (kolejny mocny punkt Cruze’a).

Zdjęcia | David Taboada